Protetyk Kartuzy

Dostosowanie łyżki indywidualnej do wycisków niukostatycznych. Pobrzeża dostosowanej łyżki indywidualnej nie powinny dochodzić na odledosfosolywanie łyżek indywidualnych według metody Herbsta protetyk Kartuzy.


1. Szerokie otwarcie ust


2. Ułożenie warg jak przy gwizdaniu


3. Ruchy mimiczne, szeroki uśmiech


1. Szerokie otwarcie ust


2. Oblizywanie wargi górnej i dolnej


3 Dotykanie końcem języka błony śluzowej policzków


4. Wysuwanie języka ponad wargę górną


5. Ułożenie warg jak przy gwizdaniu


Szczęka


Obustroni do okolic Wargowo w obrębie zębów od kła do kła Obustronnie od guza wyrostka zębodołowego do okolicy drugiego zęba trzonowego


Obustronnie, przedsionkowo od drugiego zęba trzonowego do pierwszego zęba przed-trzonowego Żuchwa


Obustronnie przedsionkowo od trójkątów pozatrzonowcowych do okolicy pierwszych zębów trzonowych


Obustronnie językowo od trójkątów pozatrzonowcowych do okolicy pierwszych zębów trzonowych protetyka Kartuzy.


Obustronnie, językowo po przeciwległej stronie w miejscach odległych o 1 cm od przyczepu wędzidełka języka w obrębie od kła do drugiego zęba przedtrzonowego Okolica wędzidełka języka w obrębie zębów siecznych przyśrodkowych Wargowo w obrębie od kła do kła głość około 1 mm do granicy ruchomej błony śluzowej, aby nie utrudniały swobody jej ruchów czynnościowych. Pomimo starannego wykonania laboratoryjnego, w większości przypadków łyżka indywidualna wymaga dostosowania w jamie ustnej pacjenta. Niekiedy jest to zabieg trudny i czasochłonny. W czasie ruchów warg, języka i policzków uaktywniają się pewne odcinki pobrzeża, co spowodowane jest napinaniem się przyczepów mięśni, wędzidełek i więzadełek. Jeżeli pobrzeże łyżki indywidualnej przeszkadza ich czynnościom, to łyżka zostaje przemieszczana (zrzucana) na podłożu. Dostosowanie łyżki indywidualnej w znacznym stopniu ułatwia stosowanie testów Herbsta, które pozwalają określić, jakie odcinki pobrzeża należy korygować przy określonych ruchach czynnościowych. Należy jednak podkreślić, że schemat ruchów podany przez Herbsta daje tylko ogólne wskazówki, które muszą być korygowane indywidualnie u poszczególnych pacjentów.


Dostosowanie łyżki rozpoczyna się, gdy usta pacjenta są półotwarte. Jeżeli przy takim napięciu mięśni łyżka nie spoczywa na podłożu, należy ją skracać w szczęce od strony przedsionkowej, a w żuchwie na całym pobrzeżu. W celu dostosowania górnej łyżki Herbst poleca trzy ruchy próbne, a dla łyżki dolnej pięć ruchów próbnych.


Jak wykazały długoletnie doświadczenia kliniczne, potwierdzone obserwacjami Wajsa i Skarżyńskiej, w wielu przypadkach należy się krytycznie odnosić do obu testów w szczęce. Herbst poleca w próbie pierwszej szerokie rozwarcie ust, a w razie spadania łyżki korygowanie obustronnie krawędzi łyżki w okolicy od guza wyrostka zębodołowego do zębów 17 i 27. Tymczasem częstą przyczyną zrzucania łyżki jest napinanie się więzadła skrzydło-wo-żuchwowego i wystarczy wówczas skorygowanie łyżki w okolicy poza guzem wyrostka. Podobnie przedstawia się sytuacja dla testu drugiego, kiedy przyczyną zrzucania łyżki jest napinanie się fałdów przysiecznych, usytuowanych często jednostronnie. W tych przypadkach wystarcza tylko jedno-lub obustronna korekta w okolicy zębów siecznych górnych przyśrodkowych, podczas gdy Herbst poleca skracanie całego przedniego odcinka od kła do kła. Jednak pomimo tych krytycznych uwag stosowanie testów Herbsta jest przydatne, szczególnie dla osób mniej doświadczonych w prowadzeniu leczenia protetycznego.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *